
Wielka płyta to codzienność wielu osiedli w Bydgoszczy. Bloki budowane w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych mają swój specyficzny układ, typowe materiały wykończeniowe i sporo lokatorów na małej przestrzeni. Zarządcy, administratorzy oraz członkowie zarządów wspólnot wiedzą, że sprzątanie takich budynków różni się od pracy na nowych osiedlach deweloperskich.
Różnice widać od razu, gdy porówna się dwa popularne typy budynków: niski blok czteropiętrowy bez windy oraz jedenastopiętrowy wieżowiec. Oba powstały z prefabrykatów i z ulicy wyglądają znajomo, ale w środku działają inaczej. Mają inny układ korytarzy, inne natężenie ruchu i wymagają innej logistyki. W jednym człowiek nosi wiadra po schodach, w drugim korzysta z windy i skupia się na długich korytarzach oraz holu.
Planowania porządków w takich miejscach nie da się oprzeć na prostym przeliczniku metrów kwadratowych. Każdy typ budynku brudzi się inaczej, w innych strefach i w innym tempie. Zrozumienie tych różnic ułatwia ułożenie dobrego grafiku pracy, dzięki czemu części wspólne pozostają czyste przez cały rok bez marnowania czasu personelu.
Co znajdziesz w artykule
- Bydgoska wielka płyta: cztery piętra, jedenaście pięter i wszystko pomiędzy
- Klatka w czteropiętrowcu bez windy — co zajmuje najwięcej czasu
- Wieżowiec z windą: korytarze, przedsionki i kabina
- Zsypy, wózkarnie i pomieszczenia gospodarcze
- Co zmienia liczba mieszkań na jednej kondygnacji
- Wyżyny, Kapuściska, Fordon — co je różni w praktyce
- Jak układa się harmonogram, żeby nie sprzątać wszystkiego naraz
- Najczęstsze pytania
Bydgoska wielka płyta: cztery piętra, jedenaście pięter i wszystko pomiędzy
W bydgoskich zasobach wielkopłytowych królują dwa typy budynków: niska zabudowa do czwartego piętra oraz wieżowce liczące dziesięć lub jedenaście kondygnacji. Czasem trafiają się budynki o innej liczbie pięter, ale to te dwa modele decydują o codziennej pracy administracji. Różnica polega na obecności windy oraz proporcjach między powierzchnią pionową a poziomą. W niskim bloku większość pracy przypada na klatkę schodową i spoczniki. W wieżowcu dochodzą długie poziome korytarze, klatki ewakuacyjne oraz duży hol wejściowy.
Układ budynku wyznacza sposób poruszania się personelu ze sprzętem. W niskim bloku każda klatka tworzy osobną całość z osobnym wejściem, więc chodzą tam tylko mieszkańcy danego pionu. W wieżowcu setki osób korzystają z jednego wejścia i tych samych wind. Właśnie dlatego sprzątanie bloków w Bydgoszczy musi brać pod uwagę konstrukcję budynku. Umycie tego samego metrażu w wieżowcu i w czteropiętrowcu zajmuje zupełnie inną ilość czasu i wymaga innego przygotowania sprzętu.
Klatka w czteropiętrowcu bez windy — co zajmuje najwięcej czasu
W czteropiętrowym bloku najwięcej wysiłku pochłania wchodzenie po schodach z wiadrami, mopem i chemią. Brak windy zmusza pracownika do wniesienia całego sprzętu na czwarte piętro już na starcie. Sprzątanie zawsze zaczyna się od samej góry, od najwyższego półpiętra, i schodzi stopniowo w dół w stronę parteru. Sporym problemem bywa też woda. Trzeba ją regularnie wymieniać, a kran gospodarczy znajduje się zazwyczaj w piwnicy lub węźle cieplnym. Ciągłe schodzenie i wchodzenie po świeżą wodę zabiera sporo cennego czasu.
Dużo minut ucieka także przy czyszczeniu detali typowych dla starszego budownictwa. Poręcze z nakładkami z tworzywa, gęste metalowe tralki balustrad, obudowy liczników prądu i gazu oraz żeberkowe kaloryfery błyskawicznie zbierają kurz. Posadzki w takich blokach to najczęściej lastriko albo stare, porowate płytki. Zanim sięgnie się po mop, trzeba dokładnie zamieść cały piasek. Jeśli drobinki kwarcu zmoczy się wodą, wnikną w mikropory lastriko, przez co podłoga szybko zszarzeje i zacznie niszczeć.
Wieżowiec z windą: korytarze, przedsionki i kabina
W wysokim bloku brud rozkłada się inaczej niż na niskiej klatce. Lokatorzy rzadko wchodzą po schodach na wyższe piętra, więc sama klatka schodowa brudzi się powoli. Cały ruch koncentruje się w windzie, wiatrołapie i przedsionkach windowych. Na parter wnoszą się ogromne ilości błota, wody i piasku z butów, wózków dziecięcych oraz kół rowerowych. Ta strefa wejściowa wymaga uwagi i dokładnego mycia przy każdej wizycie ekipy.
Kluczowym punktem wieżowca jest kabina windy. Korzystają z niej wszyscy, więc jej stan od razu rzuca się w oczy. Lustra, metalowe ściany, przyciski i prowadnice drzwi wymagają środków, które czyszczą bez smug i nie uszkadzają elektroniki. Podłoga windy, zazwyczaj wyłożona ryflowaną gumą lub wykładziną techniczną, zbiera brud najszybciej w całym budynku. Korytarze na piętrach również potrzebują systematycznej opieki. Gromadzą się tam zacieki, kurz z kratek wentylacyjnych i nanoszony piasek, co przy kilkunastu rodzinach na piętrze wymaga regularnego mycia na mokro.
Zsypy, wózkarnie i pomieszczenia gospodarcze
Wielka płyta ma sporo pomieszczeń technicznych, których próżno szukać w nowoczesnych apartamentowcach. W części bydgoskich wieżowców szyby zsypowe dawno zaspawano lub zamurowano, ale stare komory na półpiętrach i pomieszczenia na dole nadal stoją. Wymagają one regularnej kontroli higienicznej i czyszczenia. Jeśli zsypy w danym pionie nadal działają, dbanie o czystość wokół wrzutni oraz w dolnej komorze pojemnikowej staje się sprawą kluczową. Bez tego natychmiast pojawiają się brzydkie zapachy, muchy i gryzonie.
Na parterach i w podziemiach znajdują się wózkarnie, suszarnie, rowerownie oraz korytarze piwniczne. W tych miejscach rzadko myje się posadzki na mokro. Ważniejsze jest regularne omiatanie pajęczyn, usuwanie kurzu technicznego oraz wymiatanie piasku wnoszonego na oponach rowerów. Zarządcy najczęściej ustalają prosty podział: klatki i windy myje się co tydzień, a pomieszczenia gospodarcze oraz piwnice zamiata raz w miesiącu lub raz na kwartał. Taki schemat pozwala utrzymać porządek bez nadmiernego obciążania funduszu wspólnoty.
Co zmienia liczba mieszkań na jednej kondygnacji
Liczba drzwi na piętrze bezpośrednio wpływa na tempo powstawania zanieczyszczeń. W typowym czteropiętrowcu na półpiętrze znajdują się zazwyczaj dwa lub trzy mieszkania. Ruch jest niewielki, sąsiedzi pilnują swoich wycieraczek i rzadko zastawiają korytarze gratami. Błoto z butów zostaje na parterze i pierwszych schodach, dlatego trzecie oraz czwarte piętro długo wyglądają świeżo i nie wymagają aż tak częstego szorowania.
W wieżowcach układ korytarzowy mieści często od czterech do kilkunastu lokali na jednym poziomie. Większa liczba mieszkańców oznacza ciągły ruch, częste dostawy paczek, spacery z psami czy remonty. Sprzątanie takich długich korytarzy zajmuje znacznie więcej czasu, bo pracownik musi manewrować mopem między szafkami na buty, wózkami i roślinami. Wiele korytarzy w wieżowcach nie ma też okien, więc brak dziennego światła wymusza dokładniejsze zmywanie, aby na płytkach lub wykładzinach pcv nie zostawały brzydkie smugi.
Wyżyny, Kapuściska, Fordon — co je różni w praktyce
Lokalizacja osiedla w Bydgoszczy wpływa na to, jaki brud trafia do wnętrza klatek schodowych. Wyżyny i Kapuściska to zwarte osiedla ze starym drzewostanem, asfaltowymi alejkami i gęstą siecią chodników. Jesienią głównym problemem w tych rejonach stają się mokre liście wnoszone podeszwami do wiatrołapów. Latem dokucza miejski kurz, który osiada na parapetach i ramach okiennych. Na Kapuściskach, ze względu na liczne skwery i gliniaste podłoże, w deszczowe dni do budynków trafia sporo lepkiego błota.
Fordon stawia przed ekipami sprzątającymi zupełnie inne wyzwania. Osiedla rozciągnięte wzdłuż doliny Wisły i fordońskiej skarpy są wystawione na silne wiatry. Porywy nawiewają z otwartych przestrzeni drobny, lotny piasek prosto do klatek schodowych. Kiedy spojrzy się na utrzymanie czystości na osiedlu, w Fordonie piasek i pył na parterach to zjawisko całoroczne, a nie tylko sezonowe. Wymaga to częstszego odkurzania mat wejściowych, trzepania wycieraczek i częstszej wymiany wody w wiadrze podczas mycia posadzek na parterze.
Jak układa się harmonogram, żeby nie sprzątać wszystkiego naraz
Dobre utrzymanie czystości polega na mądrym podziale zadań w czasie, a nie na szorowaniu każdego kąta przy każdej wizycie. Próba zrobienia wszystkiego w jeden dzień byłaby zbyt droga dla wspólnoty i mało efektywna organizacyjnie. Prace dzieli się na codzienne, cotygodniowe oraz okresowe. Dzięki temu newralgiczne miejsca zawsze lśnią, a lokatorzy widzą stały porządek na korytarzach. To, jak układa się tydzień pracy ekipy w bloku, zależy od ustaleń z zarządem nieruchomości.
Standardowy harmonogram dla budynku z wielkiej płyty obejmuje następujące etapy:
- Przy każdej wizycie serwisu: zamiatanie i mycie wiatrołapu oraz parteru, czyszczenie wycieraczek wejściowych, mycie kabiny windy w wieżowcach, przecieranie szyb w drzwiach wejściowych oraz sprzątanie śmieci przed wejściem do budynku.
- Raz w tygodniu: zamiatanie i mycie na mokro całej klatki schodowej od góry do dołu, przecieranie poręczy i balustrad, mycie skrzynek pocztowych i lamperii oraz odkurzanie przedsionków windowych.
- Raz w miesiącu: omiatanie pajęczyn ze ścian i sufitów, mycie parapetów na półpiętrach, przecieranie obudów kaloryferów, mycie drzwi do piwnic oraz zamiatanie wózkarni i suszarni.
Cięższe prace sezonowe planuje się zazwyczaj raz lub dwa razy w roku. Należy do nich mycie okien na klatkach schodowych, maszynowe doczyszczanie posadzek z lastriko oraz gruntowne zamiatanie korytarzy piwnicznych. Taki podział prac pozwala racjonalnie zaplanować czas ekipy i utrzymać koszty w ryzach.
FAQ
Najczęstsze pytania
Krótkie odpowiedzi na to, o co najczęściej pytają zarządcy
Tak, sprzątanie wieżowca trwa zazwyczaj dłużej. Wynika to z dużej powierzchni korytarzy poziomych, konieczności dokładnego mycia windy oraz przedsionków. Choć winda ułatwia wwożenie wiader i sprzętu na piętra, to intensywny ruch lokatorów sprawia, że parter i hol wymagają częstszego i dokładniejszego szorowania niż klatka w niskim bloku.
Czynność tę wykonuje personel sprzątający w ramach bieżącej obsługi budynku. W praktyce windę przeciera się przy każdej wizycie na obiekcie. Lustra, poręcze, przyciski sterujące oraz podłoga brudzą się po kilku godzinach ciągłego użytkowania przez mieszkańców, kurierów i gości.
Gdy zsyp nadal działa, komora śmietnikowa oraz przestrzeń wokół wrzutni na półpiętrach wymagają mycia i dezynfekcji przy każdym sprzątaniu klatki. Ważne jest bieżące sprzątanie resztek odpadów rozsypanych wokół pojemników, co zapobiega powstawaniu odoru i odstrasza gryzonie.
Zawsze zaczyna się od najwyższego piętra i schodzi w dół. Dzięki temu piasek, pył i śmieci zamiatane ze schodów nie spadają na umyte wcześniej niższe kondygnacje i wiatrołap.
Piwnic z reguły nie myje się często na mokro z powodu słabej wentylacji i ryzyka wilgoci. W zupełności wystarcza dokładne zamiatanie raz w miesiącu lub raz na kwartał. Mycie na mokro stosuje się wyłącznie w sytuacjach awaryjnych, na przykład po zalaniu lub silnym zabrudzeniu posadzki. Każdy budynek z wielkiej płyty ma inny stan techniczny, inną powierzchnię i odmienne potrzeby mieszkańców, dlatego rzetelna wycena usług następuje po osobistym obejrzeniu nieruchomości, a same oględziny nic nie kosztują. W celu omówienia szczegółów i wybrania dogodnego terminu spotkania w Bydgoszczy lub okolicznych miejscowościach firma Czysto tu i tam zaprasza do kontaktu telefonicznego pod numerem 693-695-699 od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–20:00.
